افغانستان، جولانگاه جدید «لشکر فاطمیون»

منابع امنیتی افغانستان اعلام کردند که ۱۰هزار شهروند افغانستانی که از سوی سپاه پاسداران ایران در «لشکر فاطمیون» در جنگ سوریه به کار گرفته شده بودند به افغانستان بازگشته‌اند.

به گزارش آسوشیتدپرس، یک مقام وزارت داخله که نخواسته از او نام برده شود، گفته «این افراد در چند سال گذشته در لشکر فاطمیون در ایران استخدام شده بودند و در سوریه می‌جنگیدند، اما حالا به افغانستان برگشته‌اند.»

اکنون پس از لشکر عظیم معتادان ‌که در چندساله پسین از ایران به افغانستان برگشته بودند، هزاران جوان جنگی ایدئولوژیک، رهاورد دیگر مهاجرت ناشی از جنگ‌های داخلی افغانستان به ایران است که جمهوری اسلامی به کشور ما تقدیم می‌کند.

افراد بازگشته از جنگ سوریه در قالب لشکر فاطمیون، بیش از آن‌که به معنای بازگشت مهاجران به سرزمین آبایی و اجدادی خود باشد، به معنای بازگشت نیروی چالش‌ساز برای امنیت و ثبات سیاسی ـ اجتماعی افغانستان است. این نیروها که پس از شکست داعش در سوریه، تاریخ و مورد مصرف و نقش کاربردی خود را در تثبیت و توسعه برنامه‌های هژمونیک نظام ایران از دست داده‌اند، وامانده‌ترین بخش از نسل وامانده‌ای هستند که سرنوشت شان هم در وطن و هم در مهاجرت، با جنگ گره خورده است. اکنون آنان نه در بدنه نظام اجتماعی ـ امنیتی ایران قابل جذب‌اند؛ چون فراتر از ابزار سیاسی و امنیتی جمهوری اسلامی، هیچ‌گونه جایگاه و پایگاه انسانی در نظام و نگاه ایرانی‌ها به خود ندارند، و نه در ساختار و بافتار اجتماعی خاستگاه بومی خود قابل هضم‌اند؛ چون در نظر هم‌وطنان خود به‌عنوان مهره‌های ایرانی برهم‌زننده نظم اجتماعی کشور شناخته می‌شوند.

ایران حتی در زمانی که به این نیروها برای پیش‌برد ارابه جنگ سوریه نیاز داشت، با آنان رفتار انسانی نکرد و با اعمال تبعیض آشکار در توزیع امکانات جنگی و سهمیه غذایی و رها کردن اجساد کشتگان آنان در میدان‌های نبرد در مقایسه با اختصاص بهترین و بیشترین بودجه و امکانات به سربازان ایرانی جنگ سوریه و تشییع پرشکوه اجساد آنان در جمهوری اسلامی و حمایت همه‌جانبه از خانواده‌های آنان، با صدای بلند فریاد زد که رزمندگان لشکر فاطمیون، گلادیاتورهایی هستند که به وسیله نظام مقدس جمهوری اسلامی برای جنگیدن ارزان با داعش استخدام شده‌اند و فراتر از این، هیچ‌گونه شأن و شخصیت انسانی ندارند. پس اکنون که جنگ سوریه به نفع امنیت ملی ایران به پایان رسیده و نیروهای لشکر فاطمیون کارایی نظامی و امنیتی خود را برای ایران از دست داده‌اند، دلیلی وجود ندارد که تاج سر این نظام مقدس شوند و بر مردمک چشم آن، جا خوش کنند. این وضعیت به ریشه‌های بسیار عمیق رفتار متفرعنانه ایرانیان با مهاجران افغانستانی برمی‌گردد و نتیجه نگاه غیرانسانی آنان به انسان افغانستانی به‌مثابه نیروی ارزان کار در میدان جنگ و بازسازی و فاقد هرگونه پشتوانه سیاسی و حقوقی است.

افغانستانی‌های مهاجر، همچنان که در جنگ هشت‌ساله ایران و عراق قربانی‌های زیادی به نفع امنیت و ارزش‌های ملی ایران پرداختند، در روزگار بازسازی نیز به‌عنوان نیروی کار ارزان بی‌پناه و پشتوانه، بیشترین سهم را در آبادانی ویرانه‌های برجای‌مانده از جنگ ایران به نام خود ثبت کردند و با ظهور داعش در سوریه و عراق، این بار مأموریت محافظت از زیربناها و دیوارهای برافراشته میلیون‌ها بنای ساخته با بازوان خود در ایران را بر دوش کشیدند. بماند که آنان در داخل مرزهای سرزمینی خود چگونه ابزار دست ایرانیان برای حزب‌سازی‌های چندگانه شیعی و غیر شیعی شدند و با تحریک برسازندگان خود سینه برادران هم‌وطن خویش را چندان نشانه گرفتند که آسیاب جنگ داخلی سال‌های سال، با موج خون سرخ هم‌وطنان شان به چرخش درآمد.

اکنون این نیروها به افغانستان برگشته‌اند و جدای از آن‌که برای بازگشت به زادگاه، دارای مأموریت امنیتی از سوی ایرانی‌ها هستند یا نه، خودشان با دو چالش عمده امنیتی مواجه‌اند: یکی پیگیری از سوی نهادهای امنیتی کشور و دیگری رویارویی با خطر داعش که زخم‌های زیاد و التیام‌ناپذیری از آنان در سوریه نوش جان کرده است.

اگرچه گمانه‌هایی مبنی بر اعزام این نیروها توسط ایران برای پیش‌برد برنامه‌های راهبردی جمهوری اسلامی پس از خروج نیروهای امریکایی از افغانستان مطرح است، اما چنین گمانه‌ای از این ‌جهت مردود است که طرح خروج امریکایی‌ها از کشور، مردود و دور از معیارها و اهداف حضور آن‌ها در افغانستان است. با وجود این، چه چیزی موجب شده است به‌محض فروکش کردن جنگ در سوریه، ده هزار نیروی افغانستانی لشکر فاطمیون به کشور برگردند؟

غیر از آن‌که این نیروها با از دست دادن خصوصیت و موقعیت کاربردی خود برای ایرانی‌ها، فاقد هرگونه مورد مصرف و قربانی نگاه غیرانسانی ایرانی‌ها به مهاجران افغانستانی می‌شوند، گمانه دیگری هم در مظان تحلیل قرار دارد و آن پابه‌پایی حضور سایه‌وار ایران با داعش در همه قلمروها و سرزمین‌ها برای حفاظت از امنیت ملی خود است. به‌واقع این نگرانی که پس از شکست در سوریه، افغانستان و به‌ویژه ولایات شمالی آن به پایگاه تازه داعش تبدیل شود، بسیار جدی است و تاکنون افزون بر ناظران داخلی، از جمله برخی منابع روسی نیز آن را مطرح کرده‌اند. در این صورت، استبعادی ندارد که ایران با گسیل نیروهای بازمانده لشکر فاطمیون از جنگ سوریه به افغانستان، سعی دارد آنان را وارد جبهه تازه‌ای از رویارویی با داعش اما این بار در کشور زادگاه خود کند.

پشت پرده بازگشت ده هزار نیروی لشکر فاطمیون از جنگ سوریه به افغانستان، هرچه که باشد، برآیند نهایی آن دامنه‌دارتر شدن ناامنی‌ها و شعله‌ورتر شدن جنگ‌های داخلی در کشور به نفع حریم امنیتی ایران است.

مطالب مرتبط