سازمان ملل: یک‌سوم زندانیان دولت افغانستان همچنان شکنجه می‌شوند

سازمان ملل متحد در گزارش تازه خود می‌گوید که شکنجه زندانیان افغانستان با آن‌که نسبت به سال‌های قبل کاهش یافته؛ اما همچنان وجود و یک‌سوم زندانیان از شکنجه خود خبر داده‌اند.

این گزارش که از سوی شورای حقوق بشر ملل متحد و یوناما یا هیأت معاونت سازمان ملل در افغانستان تهیه شده، امروز (چهارشنبه، ۱۷ اپریل) نشر شد.

در این گزارش آمده‌است که این سازمان از اول جنوری ۲۰۱۷ تا پایان ۲۰۱۸ با ۶۱۸ زندانی مصاحبه کرده‌است و یک‌سوم زندانیان مربوط به جنگ از بدرفتاری و شکنجه‌شدن‌شان به ملل متحد «گزارش معتبر» ارائه کرده‌اند.

برپایه گزارش سازمان ملل، اگرچه این رقم نسبت به سال ۲۰۱۶ کاهش یافته؛ اما هنوزهم قابل نگرانی است. ملل متحد افزوده‌است: «در مجموع در میان کسانی که در توقیف نیروهای دفاعی و امنیتی افغان قرار دارند، براساس گزارش نمونه‌ای، ۳۲ درصد زندانیان از وجود شکنجه و بدرفتاری گزارش داده‌اند که در مدت مشابه گزارش‌دهی قبلی (۱ جنوری ۲۰۱۵ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶) این شمار ۳۹ درصد بوده‌است. به ویژه این کاهش در سال ۲۰۱۸ بیشتر قابل توجه بوده‌است.»

یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که شکنجه در زندان‌های امنیت ملی از ۲۹ درصد به ۱۹ درصد و در زندان‌های پولیس از ۴۵ درصد به ۳۱ در صد کاهش یافته‌است؛ اما بدرفتاری هنوزهم در زندان‌های پولیس وجود دارد.

هرچند این گزارش پیشرفت‌ها در تطبیق برنامه ملی افغانستان در مورد محو شکنجه از سوی حکومت را تایید کرده و افزوده که تطبیق این پلان در کاهش شکنجه و بدرفتاری با زندانیان مربوط به جنگ در نهادهای مختلف امنیتی در سراسر کشور، نتایج محسوسی داشته؛ اما تاکید کرده که «کاهش شکنجه و بدرفتاری در حدی نیست که نشان‌دهنده اقدامات لازم اصلاحی باشد».

در گزارش سازمان ملل همچنین آمده‌است که بیشترین شکنجه زندانیان در ولایت جنوبی قندهار از سوی پولیس رخ می‌دهد که حدود ۷۷ درصد است. سازمان ملل متحد همچنین شکنجه زندانیان در ولایت‌های کابل، خوست و سمنگان از سوی امنیت ملی را نگران‌کننده خوانده‌است.

هرچند این گزارش لت و کوب را شایع‌ترین نوع شکنجه و بدرفتاری با زندانیان خوانده‌است؛ اما مصاحبه‌شوندگان اعتراف اجباری، خفه‌کردن، شوک برقی، کشیدن آلت تناسلی و آویزان‌کردن از سقف را نیز از شکنجه‌هایی گفته‌اند که در زندان‌ها انجام می‌شود.

در این گزارش همچنین از بازداشت‌های غیرقانونی، خودسرانه و دسته‌جمعی در برخی ولایت‌ها آمده و گفته‌شده که این بازداشت‌ها از سوی نیروهای ویژه صورت می‌گیرد.

از طرف دیگر، زندان ارتش ملی در پروان از زندان‌های پرجمعیت، تاریک و نامناسب برای زندانیان خوانده‌شده و بربنیاد این گزارش، از سلول انفرادی و محدودیت در بازدید وکیل مدافع و اقارب، به عنوان اقدام انضباطی در این زندان استفاده می‌شود.

در همین حال، تادامیچی یاماموتو؛ نماینده ویژه دبیر کل سازمان ملل در امور افغانستان از تلاش‌های دولت افغانستان در این زمینه استقبال کرده؛ اما گفته که برای ریشه‌کن‌کردن این معضل راه طویلی باید پیموده شود.

او همچنین گفته‌است که «احترام به حاکمیت قانون» و حقوق بشر بهترین راه برای ایجاد شرایط صلح پایدار است.

مطالب مرتبط