خواسته‌‌های طالبان: پنج وزارت کلیدی، ارتش و یک نظام اسلامی

مذاکرات رسمی دولت و طالبان در دوحه جریان دارد؛ هنوز دوطرف خواسته‌های اصولی خود را رویاروی همدیگر مطرح نکرد‌ه‌اند؛ اما تقریبا مشخص است که کدام طرف چه می‌‌خواهد. دولت افغانستان بارها ادعا کرده که «جمهوریت»، قانون اساسی، نیروهای امنیتی و دستاوردهای ۱۸ ساله غیر قابل معامله هستند و این ظرفیت را دارند که طالبان را در درون خود، هضم و «ذوب» کنند. طالبان اما از همان ابتدا تصریح کرده‌‌اند که «نظام اسلامی» می‌خواهند؛ خواسته‌ای که نخستین معنا و پیامد‌ آن این است که نظام کنونی «اسلامی» نیست.این خواسته طالبان در عین حال، نگرانی‌های گسترده‌ای را برانگیخته‌است؛ زیرا بیم آن می‌رود که هدف از آن، احیای دگرباره رژیم «امارت» باشد؛ اگرچه طالبان، اذعان کرده‌اند که «اسم» برای آن‌ها اهمیتی ندارد و شاید دوطرف روی نامی مثل «دولت اسلامی» توافق کنند؛ اما آنچه مسلم است، این نکته است که آن‌ها از «اصول» و ارزش‌های ایدئولوژیک خود نمی‌گذرند و در صدد اعمال و تحمیل آن هستند.

در همین رابطه، به تازگی برخی اعضای ارشد هیأت طالبان گفته‌اند که حداقل باید پنج وزارت «کلیدی» به این گروه داده شود و جنگجویان طالب نیز به ارتش مدغم شوند.

این گروه از اعضای دفتر سیاسی طالبان در دوحه در گفتگو با شبکه خبری سی‌بی‌اس امریکا نظام کنونی افغانستان را «فاسد» خوانده و گفته‌اند که این گروه خواستار سهم قابل ‌ملاحظه در حکومت آینده هستند.

یک عضو برجسته طالبان به این شبکه گفته‌است که حداقل باید پنج وزارت «کلیدی» به این گروه داده شود و جنگجویان طالب نیز به ارتش در زیر چتر «یک نظام اسلامی» مدغم شوند.

اعضای دفتر سیاسی طالبان همچنین گفته‌اند که با حضور زنان در کابینه مخالفت ندارند و به حقوق اقلیت‌ها نیز پایبند می‌مانند؛ اما با حضور زنان در کرسی نخست‌وزیری یا استره محکمه مخالف ‌اند.

صدیق صدیقی؛ سخنگوی ریاست‌ جمهوری صحبت طالبان پیرامون ارتش را «توهم» و خلاف روحیه صلح خوانده‌است.

پاسخ سخنگوی دولت به خودی خود نشان می‌دهد که تقاضای طالبان تا چه میزان بحث‌برانگیز است و پذیرش آن از سوی دولت، چقدر دشوار می‌باشد. بدیهی است که وقتی جزئیات این اهداف، روشن‌تر شود، تازه ابعاد جنجال‌برانگیز آن پدیدار خواهد شد. این‌که منظور از پنج وزارتخانه کلیدی دقیقا کدام وزارتخانه‌هاست؟ این‌که چه میزان از شبه نظامیان طالبان باید در ارتش مدغم شوند؟ و این‌که «نظام اسلامی» طالبان چه شاخصه‌ها و ویژگی‌هایی خواهد داشت؟

بدون روش‌شدن جزئیات این خواسته‌ها هم می‌توان حدس زد که طالبان چه می‌خواهند و در بلندمدت چه اهدافی را در چارچوب این خواسته‌های محدود اما بسیار بزرگ، دنبال می‌کنند.

آن‌ها پنج وزارتخانه کلیدی را می‌خواهند که احتمالا شامل وزارتخانه‌های دفاع، داخله، خارجه، مالیه و عدلیه خواهد شد. به این ترتیب، استقرار عناصر طالبان در رأس این وزارتخانه‌ها، ظرف چند سال یا حتی ماه، کلیه ساختار نهادهای مهم و استراتژیک دولت را طالبانیزه می‌کند و در نتیجه، طالبان برای تسلط کامل بر کلیه حکومت آماده می‌شوند.

مطالب مرتبط:

منظور از ادغام ده‌ها هزار جنگجوی طالبان در ساختار نیروهای مسلح و به ویژه ارتش ملی نیز بدون شک، استخدام نیروهای ساده و پیاده آن گروه نیست؛ بلکه طالبان در نظر دارند تا با مستقرشدن در پست‌های کلیدی ارتش، نیروهای مسلح را از درون، تسخیر کرده و به این ترتیب در آینده، نیروهای مسلح را از نظر قومی و ایدئولوژیک به نفع خود، سامان‌دهی کنند.

استقرار «نظام اسلامی» هم با اصلاح اصولی قوانین موضوعه ملی و جایگزین‌کردن آن با سیستم «شریعت» با قرائت سخت‌گیرانه، خشک و خشن طالبانی همراه خواهد شد که کم‌ترین پیامد آن فسخ و نسخ کامل ساختارهای دموکراتیک و مردم‌نهاد و تعریف سازوکارهای منسوخ‌شده و سنتی‌ مانند شورای حل و عقد و بیعت و… خواهد بود.

البته دامنه پیامدهای این امر، تنها به عرصه حکومت‌داری، محدود نمی‌شود و احتمالا شاهد اجرای بی‌رویه قوانین شرعی در حوزه مسایل جزایی و کیفری بدون توجه به اقتضائات زمان، تغییرات تاریخی قواعد حقوقی و احکام شرعی و… هم خواهیم بود.

بر این اساس، خواسته‌های سه‌ گانه منسجم و محدود طالبان در میز مذاکره، حامل اهداف، پیام‌ها و پیامدهای بسیار گسترده در همه حوزه‌هاست که در نهایت به استقرار کامل «امارت اسلامی» و تسلط بلامنازع طالبان بر همه گلوگاه‌های قدرت و حکومت، منتهی خواهد شد.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *