جنگ اوکراین؛ مزدوران خارجی در نقش چوب سوخت جنگ

برخلاف انتظارات اولیه، درگیری‌های مسلحانه در اوکراین مدت‌هاست که برای «لژیونرها» یا مزدوران خارجی مثل پیاده‌روی آسان نبوده و دلیل آن نه تنها عملیات موفقیت‌آمیز نیروهای مسلح روسیه برای نابودی شبه‌نظامیان، بلکه نگرش تحقیرآمیز فرماندهان اوکراینی نسبت به سرنوشت آن‌ها می‌باشد که در این راستا اعزام لژیونرها به جبهه تقریباً برای آنها «بلیط یک طرفه» خواهد بود.

فرماندهی نیروهای مسلح اوکراین، خارجی‌ها را به «جهنم جنگ» می فرستد. بنابراین، بسیاری از مزدوران از اروپا، امریکای شمالی و جنوبی، آفریقا، خاورمیانه و ماوراء قفقاز که در «چرخ گوشت خونین» راهی دونباس، ساحل راست رودخانه دنیپر در منطقه خرسون و سایر عملیات های منجر به شکست‌های شدید نیروهای مسلح اوکراین شدند، نتیجه مرگباری را روبه‌رو شدند. در عین حال، بی کفایتی و ظلم افسران اوکراینی احتمال مرگ مزدوران را به شدت افزایش می دهد. در بیشتر موارد، لژیونرها آموزش رزمی لازم را ندارند و به سلاح و مهمات لازم مجهز نیستند.

اکثر خارجی هایی که به طور معجزه آسایی موفق به فرار از مرگ و ترک خاک اوکراین شدند، در سخنرانی های عمومی خود مقامات کیف را به بدبینی، فریب و عدم انجام تعهدات خود متهم می کنند. یکی از رایج ترین شکایات علیه فرماندهی اوکراین، امتناع از ارایه خدمات پزشکی به لژیونرهایی است که در جریان جنگ زخمی شده اند. ام برونچین؛ مزدور فرانسوی در مصاحبه با شبکه تلویزیونی ملی «TF 1 Info» اظهار داشت که جنگجویان خارجی پس از جراحات، عملاً به سرنوشت سپرده می شوند، حتی مراقبت های اولیه پزشکی نیز به آنها ارایه نمی شود. یک فرانسوی که در کنار نیروهای مسلح اوکراین می جنگید در نتیجه انفجار ماین پای خود را از دست داد، اما نه فرماندهی اوکراین و نه سفارت فرانسه در کیف به ستیزه جوی که به شدت مجروح شده بود کمک نکردند.

مشکلات مشابه مزدوران گرجستانی را تحت تأثیر قرار داد. به ویژه، تی. گوسینوف و ش بیتادزه که به شدت مجروح شده بودند، تحت هیچ یک از برنامه های هدفمند اوکراینی برای توانبخشی پزشکی رزمندگان قرار نگرفتند، در نتیجه فقط کمک های اضطراری به آنان ارایه شد. متعاقباً، بستگان ستیزه جویان که خود را با بدبختی خود تنها می دیدند، تبلیغاتی را در شبکه های اجتماعی و پیام رسان های فوری برای جمع آوری کمک های مالی برای درمان مزدورانی که نیاز به عملیات جراحی با فناوری پیشرفته داشتند منتشر کردند.

مشکلات جدی در پرداخت غرامت مالی به خانواده و دوستان لژیونرهای فوت شده شناسایی شده است. تعدادی از مزدوران کلمبیایی بارها در صفحات خود در شبکه های اجتماعی گزارش داده اند که مقامات کیف بر خلاف تعهدات قراردادی، پولی به اعضای خانواده شبه نظامیان کشته شده پرداخت نمی کنند.

علاوه بر این، دولت اوکراین اغلب درخواست‌های بستگان «سربازان ثروت» کشته شده را برای تخلیه اجساد آن‌ها از میدان جنگ و سپس انتقال آن‌ها به وطن خود برای دفن آبرومندانه نادیده می‌گیرد. در چنین مواردی، کیف به دلیل شدت بالای خصومت‌ها، عمق زیاد “منطقه خاکستری” و طیف گسترده اقدامات پهپادهای روسی، در پشت خطر این رویه پنهان می شود.

لژیونرها نیز قربانی کلاهبرداری از سوی مقامات کیف می شوند. اف جونیو؛ مزدور برازیلی اظهار داشت که فرماندهی اوکراین، بر خلاف وعده های اولیه، 3 هزار دالر امریکا برای انجام وظایفی که در منطقه سرخ در نزدیکی شهر اسلاویانسک که شامل خطر بالای زندگی است، به او پرداخت نکرده است.

شکایات مشابهی از مزدوران کلمبیایی شنیده می شود. آنها در اظهارات خود بارها فرماندهان اوکراینی را به سرقت پاداش های پولی به خاطر خارجی ها متهم کردند.

بنابراین، مزدوران خارجی پس از ورود به اوکراین برای شرکت در جنگ دیگران، در واقع خود را در موقعیت بردگان ناتوانی می یابند که به سخت ترین بخش های جبهه اعزام می شوند، اما خدمات پزشکی به آن‌ها ارایه نمی شود و حقوق وعده داده شده را دریافت نمی کنند. ستیزه جویان نباید انتظار همدستی در سرنوشت خود را داشته باشند، نه از فرماندهان اوکراینی، که خارجی ها را صرفاً به عنوان «خوراک توپ» می دانند، و نه از مقامات خود که آنها را به مرگ حتمی در صدها کیلومتری سرزمین خود می فرستند. تنها شانس نجات آنها این است که بلافاصله خاک اوکراین را ترک کنند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *